Do wniosku o dodatek węglowy nie trzeba było dołączać faktur zakupu węgla, certyfikatów jakości paliwa ani innych podobnych załączników. Wymagany był prawidłowo wypełniony, jednolity formularz oraz oświadczenia składane pod rygorem odpowiedzialności karnej. Nabór miał charakter czasowy i zakończył się 30 listopada 2022 r., dlatego obecnie nie można składać nowych wniosków na tamtych zasadach.
Jakie dokumenty były potrzebne?
Podstawą ubiegania się o świadczenie był jeden formularz wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Nie trzeba było potwierdzać zakupu opału paragonem ani fakturą. Znaczenie miały dane wpisane we wniosku oraz spełnienie warunku dotyczącego źródła ogrzewania.
Formularz był jednolity w całej Polsce. Można go było złożyć papierowo w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania albo elektronicznie, z użyciem kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub profilu zaufanego. Przesłanie zwykłego skanu lub zdjęcia formularza pocztą elektroniczną nie stanowiło skutecznego złożenia wniosku.
Jakie dane należało wpisać do formularza?
Przed wypełnieniem wniosku trzeba było przygotować podstawowe informacje dotyczące wnioskodawcy, gospodarstwa domowego i źródła ogrzewania:
| Dane/Informacja | Dlaczego jest wymagana |
|---|---|
| Imię, nazwisko i numer PESEL | Służyły do identyfikacji osoby składającej wniosek. |
| Adres miejsca zamieszkania | Na tej podstawie ustalano właściwą gminę oraz gospodarstwo domowe. |
| Dane osób tworzących gospodarstwo domowe | Pozwalały określić skład gospodarstwa i zapobiegać składaniu kilku wniosków przez tę samą osobę w różnych gospodarstwach. |
| Główne źródło ogrzewania | We wniosku należało wskazać urządzenie na paliwo stałe, którego używano do ogrzewania gospodarstwa. |
| Numer rachunku bankowego | Umożliwiał przekazanie świadczenia przelewem. Jego brak nie oznaczał konieczności dołączania dodatkowego dokumentu. |
| Numer telefonu i adres poczty elektronicznej | Były przydatne do kontaktu z urzędem i przekazania informacji o przyznaniu świadczenia, ale nie zastępowały wymaganych danych identyfikacyjnych. |
Dlaczego wpis w CEEB był najważniejszy?
Warunkiem otrzymania dodatku było zgłoszenie lub wpisanie głównego źródła ogrzewania do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, czyli CEEB. Chodziło o urządzenie takie jak kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy.
Źródło musiało być zasilane paliwem stałym, między innymi węglem kamiennym, brykietem lub peletem zawierającymi co najmniej 85% węgla kamiennego. Gmina weryfikowała tę informację w CEEB, dlatego sama deklaracja we wniosku nie wystarczała, jeżeli nie odpowiadała danym w ewidencji.
Przy składaniu formularza należało również potwierdzić prawdziwość podanych informacji. Najważniejsze wymogi formalne obejmowały:
- źródło ogrzewania musiało być zgłoszone lub wpisane do CEEB,
- wniosek należało wypełnić czytelnie i podpisać,
- dane o gospodarstwie domowym i ogrzewaniu musiały być zgodne ze stanem faktycznym,
- oświadczenia składano pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych informacji.
Weryfikacja wniosku odbywała się przede wszystkim na podstawie danych urzędu i wpisu w CEEB. Oznaczało to, że faktura za węgiel nie zastępowała zgłoszenia źródła ogrzewania i nie była dokumentem wymaganym do wypłaty świadczenia.
Do kiedy można było złożyć wniosek?
Dodatek węglowy był jednorazowym świadczeniem w wysokości 3000 zł. Wnioski można było składać do 30 listopada 2022 r. Po tym terminie nowe wnioski nie były rozpatrywane, a program nie został ustanowiony jako stałe świadczenie.
Jeżeli sprawa dotyczy wcześniejszego wniosku, właściwym miejscem kontaktu pozostaje gmina, która go przyjmowała. W przypadku nowych wniosków nie ma obecnie podstaw do zastosowania dawnego formularza ani do uzyskania dodatku na zasadach obowiązujących w 2022 roku.
