Ulga rehabilitacyjna na samochód nie jest odliczana bezpośrednio od podatku. Pomniejsza dochód albo przychód, czyli podstawę, od której podatek jest obliczany. Limit 2280 zł nie oznacza więc zwrotu 2280 zł. Rzeczywista korzyść zależy od formy opodatkowania i stawki podatku.
Od dochodu czy od podatku?
Przy rozliczeniu według skali podatkowej odliczasz wydatki na używanie samochodu osobowego od dochodu. W praktyce podatek zostaje obliczony od niższej kwoty niż dochód uzyskany w danym roku.
Przykładowo, odliczenie pełnego limitu 2280 zł zmniejsza podstawę opodatkowania o 2280 zł, ale nie pomniejsza samego podatku o tę kwotę. Wysokość oszczędności zależy od stawki, według której rozliczasz dochód.
Jak forma opodatkowania wpływa na odliczenie?
| Forma opodatkowania | Co jest pomniejszane? | Możliwość odliczenia |
|---|---|---|
| Skala podatkowa | Dochód | Tak, jeśli spełniasz warunki ulgi |
| Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych | Przychód | Tak, jeśli spełniasz warunki ulgi |
| Podatek liniowy | Brak podstawy do tego odliczenia | Nie |
Ulga rehabilitacyjna wynika z art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a–7g ustawy o PIT. W zeznaniu rocznym wykazuje się ją w załączniku PIT/O.
Jakie warunki trzeba spełnić?
Odliczenie dotyczy wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego. Pojazd musi być własnością albo współwłasnością osoby z niepełnosprawnością lub podatnika, który ma na utrzymaniu osobę z niepełnosprawnością albo dziecko z niepełnosprawnością, które nie ukończyło 16 lat.
Samochód powinien służyć potrzebom wynikającym z niepełnosprawności, w tym ułatwianiu wykonywania czynności życiowych. Przepisy nie wymagają, aby osoba korzystająca z ulgi miała prawo jazdy. Sam fakt, że nie prowadzi auta, nie wyklucza odliczenia, jeśli spełnione są pozostałe warunki.
Najważniejsze wymagania formalne są następujące:
- Własność lub współwłasność – samochód nie może być wyłącznie wynajmowany, użyczony ani użytkowany na podstawie leasingu.
- Samochód osobowy – odliczenie nie obejmuje dowolnego środka transportu, na przykład motocykla lub motoroweru.
- Cel rehabilitacyjny lub życiowy – pojazd musi służyć potrzebom związanym z niepełnosprawnością.
- Dokument potwierdzający uprawnienie – trzeba posiadać dokument dotyczący niepełnosprawności oraz dowód własności lub współwłasności pojazdu.
Przy wydatkach na używanie samochodu nie ma obowiązku przechowywania faktur za paliwo, naprawy, opony czy ubezpieczenie jako warunku samego odliczenia. Nie oznacza to jednak, że limit 2280 zł można wpisać automatycznie. Podatnik powinien faktycznie ponieść wydatki i na żądanie organu podatkowego potrafić wykazać prawo do ulgi. Urząd może poprosić między innymi o orzeczenie o niepełnosprawności i dowód rejestracyjny.
Do limitu mogą zaliczać się między innymi:
- paliwo i płyny eksploatacyjne,
- naprawy, przeglądy i zakup części,
- wymiana opon,
- ubezpieczenie samochodu, w tym OC, a w określonych przypadkach także inne polisy związane z pojazdem.
Co oznacza limit 2280 zł?
Limit 2280 zł jest roczny i stanowi maksymalną kwotę odliczenia za używanie samochodu osobowego. Nie jest to bezwarunkowa kwota zwrotu ani ryczałt wypłacany każdemu uprawnionemu.
Jeżeli rzeczywiste wydatki wyniosły 1500 zł, odliczeniu podlega co do zasady 1500 zł. Jeżeli były wyższe niż 2280 zł, odliczysz najwyżej 2280 zł. Limit nie zwiększa się z powodu posiadania kilku samochodów ani dlatego, że podatnik ma na utrzymaniu więcej niż jedną osobę z niepełnosprawnością.
Nie można też odliczyć zakupu samochodu. Osobno przepisy pozwalają odliczać, bez tego limitu, wydatki na przystosowanie pojazdu mechanicznego do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. To inna kategoria niż bieżące używanie auta i musi spełniać warunki określone w ustawie o PIT.
Właściwa zasada brzmi więc: limit 2280 zł obniża dochód lub przychód, a nie podatek. Podatek będzie niższy tylko o kwotę wynikającą z zastosowania właściwej stawki do odliczonej podstawy.
