Ulgi na samochód nie wpisujesz bezpośrednio w formularzu PIT-37. Wykazujesz ją w załączniku PIT/O, a następnie dołączasz PIT/O do zeznania PIT-37. Chodzi o ulgę rehabilitacyjną z tytułu używania samochodu osobowego. Maksymalne odliczenie wynosi 2280 zł rocznie.
Gdzie wpisać ulgę na samochód?
PIT-37 jest głównym zeznaniem, w którym wykazujesz dochody, na przykład z umowy o pracę, emerytury lub renty. Odliczenia wpisuje się natomiast w załączniku PIT/O.
W aktualnym formularzu PIT/O ulgę rehabilitacyjną z tytułu używania samochodu wykazuje się w części dotyczącej wydatków na cele rehabilitacyjne. Dla rozliczenia wskazanego w dostępnych formularzach są to pola 25 – podatnik oraz 26 – małżonek. Numery pól mogą zmienić się w kolejnej wersji formularza, dlatego przy rozliczeniu sprawdź oznaczenia w formularzu właściwym dla danego roku.
Szybka informacja: wybierz PIT/O, otwórz część dotyczącą ulgi rehabilitacyjnej i wpisz kwotę faktycznie poniesionych wydatków, nie większą niż 2280 zł. System elektroniczny powinien przenieść odliczenie do właściwej części PIT-37.
Jak odliczyć ulgę krok po kroku?
W zeznaniu papierowym lub elektronicznym wykonaj następujące czynności:
- Otwórz formularz PIT/O jako załącznik do zeznania PIT-37.
- Znajdź część dotyczącą wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.
- Wpisz kwotę wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego, ale nie więcej niż 2280 zł.
- Dołącz lub zatwierdź załącznik PIT/O razem z zeznaniem PIT-37.
Jeżeli korzystasz z programu podatkowego albo usługi Twój e-PIT, wybierz ulgę rehabilitacyjną i zaznacz wydatki na używanie samochodu osobowego. Program zwykle uzupełnia PIT/O oraz przenosi kwotę do zeznania głównego. Przed wysłaniem sprawdź, czy załącznik PIT/O został faktycznie dodany.
Kto może skorzystać z ulgi?
Przed wpisaniem kwoty sprawdź podstawowe warunki. Z ulgi może skorzystać osoba z niepełnosprawnością albo podatnik, który ma na utrzymaniu osobę z niepełnosprawnością lub dziecko z niepełnosprawnością, które nie ukończyło 16 lat.
Najważniejsze wymagania są następujące:
- Samochód osobowy musi być własnością lub współwłasnością osoby z niepełnosprawnością albo podatnika mającego ją na utrzymaniu.
- Podatnik musi ponosić wydatki związane z używaniem samochodu.
- Odliczeniu podlegają faktycznie poniesione koszty, między innymi paliwo, naprawy, wymiana opon, przegląd lub ubezpieczenie, ale łącznie nie więcej niż 2280 zł rocznie.
- Wydatki sfinansowane lub zwrócone z innych środków można odliczyć tylko w części faktycznie pokrytej przez podatnika.
Limit 2280 zł dotyczy używania samochodu osobowego. Nie można go zwiększyć tylko dlatego, że podatnik ma na utrzymaniu więcej niż jedną osobę z niepełnosprawnością. Osobną kategorią są wydatki na przystosowanie pojazdu do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, które podlegają innym zasadom.
Czy trzeba dołączyć dokumenty?
Faktur za paliwo, naprawy lub ubezpieczenie nie dołącza się do zeznania PIT-37 ani do PIT/O. Trzeba jednak zachować dokumenty i dowody potwierdzające prawo do ulgi na wypadek wezwania urzędu skarbowego.
W szczególności warto przechowywać orzeczenie o niepełnosprawności oraz dokument potwierdzający własność lub współwłasność samochodu. Przydatne mogą być także rachunki, faktury, potwierdzenia opłat i inne dowody poniesienia kosztów. Sam status emeryta lub rencisty nie wystarcza do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Najważniejsze jest więc prawidłowe rozdzielenie formularzy: kwotę wpisujesz w PIT/O, a PIT/O dołączasz do PIT-37. Nie wpisuj ulgi w przypadkowej rubryce głównego zeznania.
Informacje dotyczą ogólnych zasad rozliczania ulgi rehabilitacyjnej. Przy wątpliwościach dotyczących statusu osoby niepełnosprawnej, własności pojazdu lub dofinansowania wydatków sprawdź aktualny formularz i objaśnienia Ministerstwa Finansów albo skonsultuj się z doradcą podatkowym.
