Dodatek osłonowy w 2024 roku był jednorazowym świadczeniem za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2024 r. Podstawowa kwota wynosiła od 228,80 zł do 657,80 zł, a podwyższona – od 286 zł do 822,25 zł. Wnioski można było składać do 30 kwietnia 2024 r.
Ile wynosił dodatek osłonowy w 2024 roku?
Wysokość świadczenia zależała od liczby osób w gospodarstwie domowym. Podane kwoty dotyczyły gospodarstw, które spełniały kryterium dochodowe. Dodatek był wypłacany jednorazowo.
| Liczba osób w gospodarstwie | Kwota dodatku podstawowego |
|---|---|
| 1 osoba | 228,80 zł |
| 2–3 osoby | 343,20 zł |
| 4–5 osób | 486,20 zł |
| Co najmniej 6 osób | 657,80 zł |
Wyższa stawka przysługiwała, gdy głównym źródłem ogrzewania był określony kocioł lub inne urządzenie na paliwo stałe, a źródło to figurowało w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, czyli CEEB.
| Liczba osób w gospodarstwie | Kwota dodatku podwyższonego |
|---|---|
| 1 osoba | 286,00 zł |
| 2–3 osoby | 429,00 zł |
| 4–5 osób | 607,75 zł |
| Co najmniej 6 osób | 822,25 zł |
Podwyższona kwota mogła dotyczyć gospodarstwa ogrzewanego między innymi kotłem na paliwo stałe, kominkiem, kozą, ogrzewaczem powietrza, trzonem kuchennym, piecokuchnią, kuchnią węglową albo piecem kaflowym zasilanym węglem lub paliwem węglopochodnym. Samo korzystanie z takiego źródła nie wystarczało – konieczny był wpis w CEEB.
Kto mógł otrzymać dodatek osłonowy?
Świadczenie przysługiwało osobie prowadzącej gospodarstwo jednoosobowe albo osobie reprezentującej gospodarstwo wieloosobowe. Liczył się przeciętny miesięczny dochód netto, ustalany według zasad określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych.
Podstawowe limity dochodu przedstawiały się następująco:
- 2100 zł – dla osoby prowadzącej gospodarstwo jednoosobowe.
- 1500 zł na osobę – dla gospodarstwa wieloosobowego.
- Dochód wyliczano zgodnie z ustawową definicją dochodu, a przy jego ustalaniu nie uwzględniano trzynastej i czternastej emerytury lub renty.
- Jedna osoba mogła należeć tylko do jednego gospodarstwa domowego.
Przekroczenie limitu nie zawsze oznaczało utratę świadczenia. Stosowano zasadę „złotówka za złotówkę”. Oznacza to, że kwotę dodatku pomniejszano o wartość przekroczenia progu dochodowego. Jeżeli po obliczeniu świadczenie wynosiło mniej niż 20 zł, nie było wypłacane.
Przykładowo, jeśli dochód osoby samotnej przekraczał limit 2100 zł o 250 zł, a przysługiwała jej podstawowa stawka 400 zł, należny dodatek wynosił 150 zł. W przypadku stawki podwyższonej obliczenia wykonywano na podstawie właściwej, wyższej kwoty.
Gdzie i do kiedy można było złożyć wniosek?
Wniosek należało złożyć w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania. Można było zrobić to papierowo w urzędzie gminy lub w jednostce wskazanej przez gminę, na przykład w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej. Dopuszczalne było także złożenie dokumentu elektronicznie przez ePUAP.
Elektroniczny wniosek musiał zostać opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo uwierzytelniony profilem zaufanym. Ostateczny termin składania wniosków upływał 30 kwietnia 2024 r. Dokumenty złożone po tej dacie pozostawiano bez rozpoznania.
Wniosek powinien zawierać prawidłowe dane gospodarstwa domowego, liczbę jego członków oraz informacje dotyczące źródła ogrzewania. Przy ubieganiu się o podwyższoną stawkę gmina weryfikowała wpis źródła ogrzewania w CEEB.
Podane informacje dotyczą okresu świadczeniowego od 1 stycznia do 30 czerwca 2024 r. Terminy i kwoty wskazane w artykule nie oznaczają, że nabór wniosków na ten okres nadal trwa.
